یه چیزی بد جور ذهنمو مشغول کرده و رهام نمیکنه. دارم فکر میکنم که هر چی دارم رو نقد کنم برم تو یه نماد تک سهم بشم هم همیشه نقده هم اینکه رشدش از ملک و بقیه دارایی ها بالاتره. لطفا اگه این متنو می خونید نگید که حرص نزن و ولش کن. چون آدم تا زنده است در تلاش و تقلا برای بهتر شدنه. خب اینم خارج از این چارچوب که نیست. مثلا وقتی ملک تو‌ ده سال ده برابر میشه و اون چیزی که گفتم شصت برابر چرا نرم دنبال تبدیلش...

تمام نقدم را تبدیل به همان نمادی کردم که قبلا گفتم ذهنم رو پر کرده. اما درست از همون موقع منفی خورد و الان کمی تو ضررم. کل مبلغی که ریختم توش دو تومن میشه هنوز به مرحله تبدیل غیرمنقولها نرسیده که پروسه سخت و ناممکنی داره این کار. همیشه همینه تا یه کاری رو نکردی چنان گل و بلبله که از حسرت دوریش داری زار میزنی اما به محض اینکه خودت دست به عمل می زنی از کرده پشیمانت میکنه نامرد...

نمیدونم گوجه واقعا برای مردها خوبه یا اینم یه توصیه است در حد بقیه چیزها. یه همکارم سرطان پروستات گرفته و داره آمپول میزنه مدتیه. قدیما این چیزا نبوده یا موبایل و اینترنت باعث شده گزارش‌هاش همه گیر بشه این روزا. شنیدم ایدز هم خیلی زیاد شده بویژه در بین بانوانی که دارن خدمات جنسی ارائه میدن به ملت! ریسک سالم زندگی کردن خیلی رفته بالا. بکنی ایدز میگیری نکنی هم که محتاج دوا و دکتری. آش شله قلمکاریه زندگی که فقط خود آفریدگار سر از رمز و رازش درمیاره...

یه جوری شده که نمیتونم پرتفومو نگاه کنم تا مبادا از میزان زیانم مطلع بشم. میذارم چند روزی بگذره بلکه یه جهشی رو به بالا بخوره بعد ببینمش! قبلنم گفتم تا یه کاریو نکردی اینقد باحال و خوشگل به نظر میاد که نگو! عین پنیر توی تله موش یا گوشت چسبیده به قلاب ماهیگیری اما امان از وقتی که بخای دست بکار بشی پوستتو نکنه ول کنت نیست...